Van 10 tot 13 oktober 2003 vierde de familie Debelder feest in de 3 Fonteinen. Guido Debelder organiseerde vanwege het 50 jarig bestaan liefst vier dagen lang een nostalgische pensenkermis in zijn restaurant. Vroeger stond de 3 Fonteinen bekend om dit soort feesten.

Het ontstaan van de "3 Fonteinen" vindt plaats rond 1887: het was toen een nieuwgebouwd café annex geuzestekerij aan de Hoogstraat te Beersel.
De naam slaat niet op waterbronnen of fonteinen, maar slaat vermoedelijk op de drie mooie porseleinen en tinnen handpompen die de lambik, faro en kriek deden stromen.

Gaston en Armand Debelder

Toen in 1953 Gaston Debelder en zijn echtgenote Raymonde de boerenstiel voor bekeken hielden en naar een andere zelfstandige activiteit uitkeken, stond de "3 Fonteinen" over te nemen. De eigenaar was toen Jean-Baptiste Denaeyer, burgemeester van Beersel, maar vooral bekend als de beste geuzesteker van het dorp.

  Streekgerechten in het restaurant

Het café werd in de zomer druk bezocht door de Brusselaars, die er de plaatselijke gastronomische specialiteiten (de lambikbieren, plattekaas en schepkaas) kwamen proeven. In Beersel waren echter veel geuzestekers-cafébazen; alleen wie goede geuze kon mengen was verzekerd van een groot cliënteel.
Gaston leerde de stiel van Jean-Baptiste en zette met succes de zaak voort, hierin gesteund door Herman Teirlinck, die sedert 1935 in Beersel woonde en in de "3 Fonteinen" zijn artistieke en literaire club" De Mijol" installeerde.
De fameuze bak (= mijol) waarop Vlaamse schrijvers als Gerard Walschap, Maurice Roelants, Ernest Claes, Marc Galle en zoveel anderen gespeeld hebben, prijkt nu nog steeds in de gelagzaal.
De zaken floreerden zo goed dat uitbreiding noodzakelijk werd: in 1961 kochten de Debelders een oud pand rechtover de kerk, waarvan het voorste deel, dat nog uit de achttiende eeuw dateerde, nogal bouwvallig was. In minder dan een jaar was dit oude gebouw gesloopt en was het huidige gebouw afgewerkt en heropend.
Het achterste gedeelte, een dorpsbalzaal met daaronder een mooi gewelfde kelder, was bijzonder geschikt als tonnenmagazijn. Langzaam echter werden de restaurantactiviteiten belangrijker, maar Gaston bleef de geuze trouw.
In 1982 liet hij de zaak over aan zijn zonen, Armand en Guido, die tesamen met Lieve en Trees, hun respectievelijke echtgenoten, de zaak gingen uitbaten.
Rond 1990 bereikte de interesse voor oude geuze een dieptepunt en de stiel van geuzesteker werd een rariteit: alleen "De 3 Fonteinen", "Hanssens" en "Moriau" beoefenen nog dit beroep. Er werd dan ook hardop gedacht de geuzestekerij stop te zetten.
Maar toen in 1993 de O.B.P.- trofee (objectieve bierproevers), die jaarlijks aan een verdienstelijk persoon uit de Belgische brouwerswereld wordt toegekend, de drie nog overblijvende actieve geuzestekers te beurt viel, begon het geloof in de toekomst van de oude geuze opnieuw te groeien. Armand Debelder - kok van opleiding - liet de keukenscepter over aan echtgenote en schoonzus en werkte meer en meer aan de toekomst van de geuze "3 Fonteinen". In 1998 werd een volgende belangrijke stap gezet in de ontwikkeling van het bedrijf: in samenwerking met Willem Van Herreweghen werd een computergestuurde 1000-liter brouwerij geïnstalleerd, zodat Armand bij het versnijden van lambik nu een keuze kan doen uit eigen "3 Fonteinen"- lambik en lambikken van de collega's Boon, Girardin en Lindemans, samen goed voor 900 hl. Een goede voorraad is immers belangrijk voor een geuzesteker.
De lambik wordt ter plaatse versneden en gebotteld om vervolgens in de kelder van de "3 Fonteinen" of in een geacclimatiseerde opslagplaats na te gisten. Een "Oude Geuze 3 Fonteinen" blijft ten minste tien maanden op fles voor hij de kelder verlaat.
(uit: Het Pajottenland en de Zennevallei, bakermat van lambik en geuze - van Jef van den Steen - 2001)