BEERSEL - Voor wie vertrouwd is met de Zennevallei, is 3 Fonteinen een naam als een klok. Aan het kerkpleintje van Beersel serveert de familie Debelder al sinds 1953 heerlijke geuze en dito streekgerechten. Ze brouwen er zelfs hun eigen lambik.
In de gelagzaal waart de geest van schrijver Herman Teirlinck en zijn legendarische Mijol-Club rond. Café-restaurant 3 Fonteinen in Beersel is een begrip in het Pajottenland en ver daarbuiten. De familie Debelder schenkt er nu al meer dan vijftig jaar geuze en kriek van eigen makelij. Wie in de lichtjes ouderwetse gelagzaal - houten lambrisering, heerlijk! - de benen onder tafel schuift, vindt op de menukaart een keur van Brabantse streekgerechten.
Het verhaal begint in 1953, wanneer Gaston Debelder de boerenstiel vaarwel zegt en een goed draaiend café in het centrum van Beersel overneemt. Trouw aan het plaatselijke gebruik neemt hij er de geuzestekerij ook bij. Gaston leert de kneepjes van het vak bij Jean-Baptiste Denaeyer, burgemeester van Beersel én de beste geuzesteker van het dorp.
Al gauw mag Debelder op een groeiende groep klanten rekenen. Vooral Franstalige Brusselaars vinden de weg naar de 3 Fonteinen. Ze komen op zondag langs voor een frisse pint en een boterham met plattekaas. Een halve eeuw later wordt er nog steeds een behoorlijk mondje Frans gesproken aan het Herman Teirlinckplein. Guido Debelder, tweede generatie achter de tapkraan, beaamt: ,,Beersel blijft een grote aantrekkingskracht uitoefenen op Brusselaars. Toen er nog geen sprake was van de Brusselse Ring zakten ze 's zomers massaal af naar de Zennevallei. De terrasjes van de talrijke cafés in het dorp zaten steevast vol met stedelingen.''
Guido Debelder belandde in 1981 achter de toog van de 3 Fonteinen. Zijn echtgenote Trees vatte post aan het fornuis.
Broer Armand Debelder is geen onbekende in de bierwereld: als een van de laatste geuzestekers in het Pajottenland werpt hij zich op als verdediger van de traditionele, Brabantse bieren. Een jaar of zes geleden brouwde Armand zijn eerste lambik, die in versneden vorm langzamerhand de wereld verovert. Porseleinen kranen Wie 3 Fonteinen zegt, denkt meteen aan bier. Bij een bezoekje aan het restaurant mag je de brouwsels van eigen huis niet overslaan. De porseleinen kranen waarmee lambiek van 't vat wordt gepompt, zijn op zich al de moeite waard. De Oude Geuze 3 Fonteinen heeft een zerpe smaak.
,,Geen aanrader voor wie nog nooit een pint heeft gedronken'', moet Guido toegeven. ,,Laat zulke mensen met tafelbier beginnen. Oude geuze en kriek zijn bieren die je moet leren drinken. Ze staan ver af van de klassieke pils.''
Armand Debelder krijgt geregeld biertoeristen over de vloer: Britten, Amerikanen en Scandinaven die naar de Zennevallei afzakken en van de ene brouwerij naar het andere authentieke cafeetje trekken. Bij zo'n trip hoort steevast een degustatie in de kelders van de Drie Fonteinen. Vaak belandt het gezelschap aan tafel in het restaurant van de Debelders. Gastvrouw Trees verwent liefhebbers van gastronomie met asperges op Vlaamse wijze, met zalm of in een mousselinesausje. Ook liefhebbers van de betere bierkeuken zijn in Beersel aan het juiste adres. De kaart vermeldt een haantje in farosaus, blinde vinken in lambiek en konijn met geuze. Wij proefden parelhoen met kriek.
Een aanrader is de zalmschotel Pajottenland: zalm krijgt het gezelschap van witloof, in geuze gestoofde prei en witte, pajotse kaas. Aan de muur in het restaurant hangt een intrigerende houten bak. ,,Een herinnering aan de ter ziele gegane Mijol-Club '', weet Guido. ,,Dat was een select groepje van Vlaamse schrijvers en kunstenaars, met Herman Teirlinck als bezieler. Elke vrijdag vergaderden ze bij ons in het café: Gerard Walschap, Willem Pée, Ernest Claes, Karel Jonckheere, Maurice Roelants, Libera Carlier, Marcel Poot, de latere minister Marc Galle en nog enkelen. Galle is de enige die nog in leven is. Ze speelden hier wekelijks met de mijollenbak , een spel waarbij je van op afstand een koperen stuiver in een gat moet zien te mikken.'' Op vrijdagavond leek de gelagzaal van de Drie Fonteinen wel een loge: Teirlinck opende de vergadering plechtig, laurierkroon op het hoofd, terwijl Ernest Claes sprekers aankondigde met enkele stoten van zijn waldhoorn. Tegelijk had de Club iets guitigs: de gleuf waar de stuivers in moesten belanden, heette de mijol - een Brabants dialectwoord voor het vrouwelijk schaamdeel... Teirlinck, die aan de overkant van het kerkplein woonde en na het gelag te voet naar huis kon, was een goeie vriend van vader Debelder. ,,Een echte meneer '', zegt Guido. ,,Teirlinck was een eminentie en gedroeg er zich dan ook naar. Na zijn overlijden, in 1967, was het uit met de Mijol-Club. De groep rond Galle bleef hier, maar Willem Pée trok naar een ander café.'' De Mijol-Club mag dan teloor zijn gegaan, Guido en Trees Debelder zijn nog lang niet aan stoppen toe. Zelfs op een doordeweekse dag zit het restaurant behoorlijk vol.
,,We houden het bij de traditionele keuken, al zorgt Trees geregeld voor vernieuwing'', zegt Guido. ,,Weet je wat mij nog het meest kan bekoren? Boterhammen met pottekeis . Er is geen betere manier om van een zonnige zomerdag te genieten dan bij zo'n boterham en een glas geuze. En radijsjes, natuurlijk. Da's óók gastronomie.'' Restaurant 3Fonteinen vind je aan het Herman Teirlinckplein in Beersel. Dinsdag en woensdag gesloten.